Kan een ‘easy-echtscheiding’ achteraf worden gerepareerd?

Kan een onvoordelige echtscheiding na één gesprek met een mediator achteraf worden gerepareerd?

De Zaak.

Een vrouw eist in hoger beroep alsnog een hogere alimentatie dan ze met haar ex afsprak toen ze in onderling overleg van elkaar scheidden. Het stel trouwde in 1990 in gemeenschap van goederen. De echtscheiding werd in 2011 uitgesproken, waarbij is vastgelegd dat de partners elkaar in beginsel geen alimentatie verschuldigd zijn. Voor de vrouw geldt wel de wettelijke partneralimentatie: haar man zal haar €1000 bruto per maand betalen. De vrouw eist nu verhoging van dat bedrag tot €1500
Zij vindt dat ze tijdens de echtscheiding zeer onvolledig is ingelicht over de wettelijke maatstaven en wat haar toekomt. De man vindt dat alles correct is verlopen.

Hoe regelden zij hun scheiding?

Het stel liet zich adviseren door ‘easy-echtscheiding.nl’ dat op internet adverteert met ‘Moeilijk Makkelijk Maken’. En drie varianten aanbiedt: Alleen Scheiden, Samen Scheiden en Doe ‘t Zelf Scheiden. Zij kregen samen één adviesgesprek bij een mediator. Daarna gaven zij samen, per videoboodschap, opdracht aan één advocaat om hen te vertegenwoordigen in de procedure bij de rechtbank.

Hoe was de financiële afspraak?

De adviseur vertelde de vrouw dat ze recht heeft op wettelijke partneralimentatie gedurende twaalf jaar. Maar voor de berekening daarvan werd alleen het inkomen van de vrouw zelf genomen, destijds €1500 netto per maand. De advocaat die de echtscheiding bij de rechtbank liet uitspreken heeft zijn cliënten niet ontmoet en dus niet inhoudelijk geadviseerd.

Hoe had de alimentatie dan wel berekend moeten worden?

Behalve het inkomen van de vrouw had ook het gezinsinkomen en daarmee dus het inkomen van de man, uit onderneming, meegewogen moeten worden. Kosten van levensonderhoud, gebruikelijk uitgavenpatroon, individuele behoefte, mate van welstand – al die factoren hadden meegewogen moeten worden.

Hoe beoordeelt de rechter de afspraak?

De mediator en de advocaat zijn verplicht man en vrouw beiden zodanige informatie te geven dat ze hun rechten en plichten begrijpen. De rechter twijfelt eraan of de mediator dat wel heeft gedaan, maar stelt vast dat de advocaat dat zeker niet heeft gedaan. Die heeft zijn cliënten immers niet ontmoet. Dat is een schending van de zorgvuldigheidsnorm. Burgers mogen niet ‘zonder kennis van zaken’ afstand doen van rechten die ze niet kennen. Omdat hij dit naliet, vindt de rechter dat de vrouw dan ook niet bewust afstand heeft gedaan van haar rechten. Tussen de bijdrage die partijen zelf afspraken en het bedrag dat de rechter zou hebben vastgesteld bestaat zo’n wanverhouding dat de afspraak tussen partijen is gemaakt met ‘grove miskenning van de wettelijke maatstaven’. De vrouw krijgt dus gelijk. De onderlinge afspraak is ongeldig.

De uitspraak:

http://uitspraken.rechtspraak.nl/inziendocument?id=ECLI:NL:GHDHA:2014:4304

Trouwen gemeenschap van goederen beperkt

Op dit moment kun je kiezen tussen trouwen in gemeenschap van goederen of onder huwelijkse voorwaarden. Bij trouwen in gemeenschap van goederen wordt eigenlijk alles op een hoop gegooid. Alle inkomsten, spaartegoeden, vermogen, maar ook schulden vallen vanaf het moment van trouwen onder de gemeenschap en zijn dus van jullie beiden. 

Wetsvoorstel

Als het aan de VVD, PvdA en D66 ligt gaat dit veranderen. Zij hebben vandaag een initiatiefwetsvoorstel ingediend, waarbij de gemeenschap van goederen wordt beperkt. Zo worden schulden, erfenissen en giften niet meer standaard opgenomen in de gemeenschap, zonder dat je hiervoor naar de notaris hoeft.

Reden aanpassing

De reden van het wetsvoorstel is vooral dat het nu nog wel eens wil voorkomen dat een partner niet op de hoogte is van een vroegere schuld van de echtgenoot. Bij een scheiding kom ja dan voor vervelende verrassingen te staan. De nieuwe wet voorkomt dit en zorgt er daardoor wellicht ook voor dat scheidingen makkelijker verlopen.

Het plan is om de wet over een jaar te laten ingaan.

Wettelijke grond

Tegenwoordig is er nog maar één wettelijke grond om te scheiden: duurzame ontwrichting van het huwelijk. Hiervan is sprake als het voor de partners ondraaglijk is geworden om samen te blijven leven, zonder dat er uitzicht bestaat op herstel van behoorlijke echtelijke verhoudingen.

Hoewel een rechtbank in theorie kan weigeren om een echtscheiding uit te spreken als een van de partijen betwist dat er van een duurzame ontwrichting van het huwelijk sprake is, komt dit bijna nooit voor.

Wil je meer weten over echtscheiding, neem dan contact op met één van onze consulenten.

Ontbinding huwelijksgemeenschap

Wanneer eindigt huwelijksgemeenschap
Tot 1 januari 2012 was het wettelijk zo geregeld dat de huwelijksgemeenschap eerst was ontbonden op het moment dat de echtscheiding definitief was. Dus het moment waarop de echtscheidingsbeschikking van de rechtbank was ingeschreven in de registers van de burgerlijke stand.

Met ingang van 1 januari 2012 geldt de regel dat al op het moment, dat het verzoekschrift tot echtscheiding bij de rechtbank is ingediend, de huwelijksgemeenschap is geeindigd.

Praktische gevolgen
De praktische gevolgen zijn dat ieder van jullie eerder een nieuwe start kan maken. Zo kan vanaf het moment van indiening van het verzoekschrift een nieuwe woning worden gekocht, zonder dat deze in de gemeenschap van goederen terecht komt en dus zonder dat de ander daar (ongewild) ook eigenaar van wordt.

Bron: www.modernscheiden.nl

Waarom scheiden de meeste koppels in maart?

Hoe kan het dat in maart relatief veel koppels besluiten om te scheiden? Dat hangt samen met de jaarwisseling. De koppels zijn allicht al langer ontevreden en spelen met het idee om er de brui aan te geven. De jaarwisseling is een tijd van bezinning. In januari begint het idee om te scheiden concreter te worden. In februari volgen er ontmoetingen met de advocaat. En dan is in maart de tijd aangebroken om de documenten te tekenen.

Onderzoekers bekeken het aantal scheidingen in de Verenigde Staten van 2008 tot 2011. In januari neemt het aantal scheidingen toe, in februari zet de groei door en in maart bereikt het aantal breuken zijn climax. De site FindLaw.com concludeert dat de zoekterm “echtscheiding” en soortgelijke termen in januari 50% vaker worden ingevoerd. Ook in dit geval wordt in maart de piek bereikt.

Bron: www.express.be

Steeds minder kinderen wonen bij beide ouders

Het aandeel kinderen van 0 tot 15 jaar dat bij alle twee de eigen ouders woont, is gedaald van 86 procent in 1996 tot 82 procent in 2010. Hoe ouder het kind, hoe kleiner het aandeel dat bij beide ouders woont. Van de Antilliaanse of Arubaanse 15-jarigen in 2010 woonde slechts een derde bij beide eigen ouders. Dit maakt het CBS maandag bekend.

Bijna 20 procent van kinderen woont niet bij beide ouders
In 2010 woonden 569 duizend kinderen van 0 tot 15 jaar niet of bij slechts één van de eigen ouders. Dat zijn er ruim 145 duizend meer dan in 1996. Het aandeel 0- tot 15-jarigen dat niet met beide ouders in één huis woont is daarmee in deze periode gestegen van 14 naar 18 procent. Dit komt vooral door de toename van het aantal ouders dat uit elkaar gaat.

Vooral de situatie waarbij het kind bij de moeder woont (met of zonder een nieuwe partner) is gestegen, van 12 tot 16 procent. Het aandeel kinderen dat bij de vader woont (met of zonder nieuwe partner) is nog klein, bijna 2 procent in 2010, maar komt iets vaker voor dan midden jaren negentig. Het aandeel kinderen dat zonder eigen ouders leeft, bleef stabiel op 1 procent.

Oudere kinderen wonen minder vaak bij beide ouders
Hoe ouder de kinderen zijn, hoe kleiner het aandeel dat bij beide ouders thuis woont. Zo woonde 90 procent van de 0-jarigen in 2010 bij beide ouders, tegenover 73 procent van de 15-jarigen. In 1996 gold dit nog voor 80 procent van de 15-jarigen.

Autochtone 15-jarigen wonen het vaakst bij beide ouders
In 2010 woonde van de autochtone 15-jarigen 77 procent bij hun ouders. Dat is meer dan bij de niet-westers allochtone kinderen. Het verschil met de Marokkaanse en Turkse 15-jarigen is klein. Van deze groepen woonde respectievelijk 75 en 72 procent met beide ouders. Voor de Antilliaanse en Arubaanse kinderen lag dit aandeel echter slechts op 34 procent en voor de Surinaamse kinderen op 41 procent.

Bron: www.echtscheiding-wijzer.nl

Dag van de scheiding

Op donderdag 15 september 2011 vond voor de 2e keer de dag van de scheiding plaats. Het initiatief voor de dag van de scheiding komt van de vFAS, de Vereniging Familierecht Advocaten en Scheidingsmediators.

Waarom de dag van de scheiding?
Met de dag van de scheiding wordt er aandacht gevraagd voor het scheiden op een goede en respectvolle manier. Vaak blijkt dat ex-partners samen geen goede afspraken meer kunnen maken omtrent de scheiding. Het is daarom belangrijk dat in deze gevallen professionele begeleiding wordt ingeschakeld.

Waarom 15 september 2011?
Er is gekozen voor deze datum omdat op 15 september 1796 de allereerste scheiding in Nederland werd uitgesproken tussen Wilhelmus Meers en Agatha Lenaerts.

Scheiden en kinderen
In 2009 waren er 33.300 kinderen betrokken bij een echtscheiding. In 22% van de gevallen was één kind betrokken, in 36% van de gevallen waren dit er twee of meer. Ongeveer de helft van de kinderen was op het moment van de scheiding jonger dan 10 jaar.

Het belang van een goede en respectvolle scheiding wordt nog belangrijker als er kinderen bij betrokken zijn. Zorg dat je wordt bijgestaan door een echtscheidingsdeskundige, zij hebben veel ervaring op het gebied van scheiden en kinderen.

Hypotheekregels nog strenger

Hypotheekregels nog strenger
Vanaf 1 augustus zijn de hypotheekregels nog strenger aangescherpt. Banken mogen nu alleen nog hypotheken verstrekken van maximaal 110 procent van de waarde van de woning. Ook mag een hypotheek nog maar voor maximaal de helft aflossingsvrij zijn. De bedoeling hiervan is dat de volledig aflossingsvrije hypotheek waarmee maximaal gebruik gemaakt kan worden van de hypotheekrenteaftrek, op den duur verdwijnt.
Hoewel de goede bedoelingen uit de nieuwe regels zonder meer duidelijk zijn, namelijk het voorkomen dat huizenbezitters later diep in de schulden zitten, kan de regeling ook haar uitwerking hebben op stellen met een koophuis die besluiten om uit elkaar te gaan.

Dubbele woonlasten en een restschuld
Vanaf het begin van de crisis hebben scheidende partijen last van de inzakkende woningmarkt. Huizen staan langer te koop en worden vaker met een restschuld verkocht door de dalende woningprijzen en minder koopgrage consumenten. De termijn voor de aftrek van dubbele woonlasten is (tijdelijk) verlengd om eigenaren iets meer ademruimte te bieden. Rob Kamphuis, advocaat personen- en familierecht bij A-Firm Advocatuur en lid van de vFAS, ziet in zijn praktijk dat echtgenoten langer en vaker te maken hebben met dubbele woonlasten, die niet altijd op te brengen zijn. “Ook hebben de ex-echtgenoten de overwaarde simpelweg nodig om een nieuwe woning te kunnen kopen, bijvoorbeeld omdat er geen financiering wordt verkregen voor een overbruggingskrediet”. Zijn advies luidt: “Het is verstandig om eerst te verkopen alvorens te kopen, ook voor echtelieden die gaan scheiden”.

Gevolgen nieuwe regelgeving
De nog strengere hypotheekregels die op 1 augustus in werking zijn getreden kunnen er mogelijk voor zorgen dat bij scheiding nog langer een dubbele woonlast opgehoest moet worden met als gevolg dat de woning op een gegeven moment uit financiële noodzaak verkocht moet worden. “Door de nieuwe regelgeving zal de oude echtelijke woning moeilijker verkoopbaar worden”, voorspelt Janneke Mulder, als advocaat personen- en familierecht verbonden aan Ouwendijk Advocaten. “Echtgenoten zullen sneller met een grotere restschuld blijven zitten.” En die grotere restschuld drukt vervolgens weer op partijen als zij hun leven na de scheiding weer op willen pakken. Kamphuis: “De alimentatieplichtige ex-echtgenoot kan hierdoor minder alimentatie betalen”. Ook kinderen zullen hier naar alle waarschijnlijkheid dus de dupe van worden, los van de emotionele lading die een scheiding voor hen al met zich meebrengt. Ron Teiwes, scheidingsbemiddelaar bij de Scheidingsmakelaar, voorziet door de strengere regelgeving meer problemen bij het uitkopen van de vertrekkende partner. “Stel dat iemand 40.000 euro extra hypotheek nodig heeft en de bank wil dit niet verstrekken, dan zal hij een extra lening moeten afsluiten of op een andere wijze dit bedrag ergens vandaan dienen te halen. Met minder bestedingsruimte en meer zorgen na de scheiding als gevolg.”

Volgens Mulder zit er ook een voordeel aan de scherpere regels, die logisch volgt uit de reden waarom de regels aangescherpt zijn. Het is nog slechts toekomstmuziek maar stellen die na aankoop van een huis onder de verscherpte regels uit elkaar gaan zullen in beginsel niet meer met een dergelijke restschuld blijven zitten.